باشد به نحوى كه عرفا بگويند اين شخص مى تواند بدون زكات زندگى بكند در اين صورت واجب است ياد بگيرد وبا زكات نمى تواند زندگى كند ولى تا وقتي مشغول ياد گرفتن است ، مى تواند زكات بگيرد . مسأله 1929 - به كسى كه قبلا فقير بوده ومى گويد فقيرم ، اگر چه انسان از گفته أو اطمينان پيدا نكند ، مى شود زكات داد . مسأله 1930 - كسى كه مى گويد فقيرم وقبلا فقير نبوده ، يا معلوم نيست فقير بوده يا نه ، چنانچه از گفته أو اطمينان پيدا نشود وخود أو هم ثقة نباشد احتياط واجب آن است كه به أو زكات ندهند . مسأله 1931 - كسى كه بايد زكات بدهد ، اگر از فقيرى طلبكار باشد 7 مى تواند طلبي را كه از أو دارد ، بابت زكات حساب كند . مسأله 1932 - اگر فقير بميرد ومال أو به اندازه قرضش نباشد ، انسان مى تواند طلبي را كه از أو دارد بابت زكات حساب كند ، ولى اگر مال أو به اندازه قرضش باشد وورثه قرض أو را ندهند ، يا به جهت ديگر انسان نتواند طلب خود را بگيرد ، نبايد طلبي را كه از أو دارد ، بابت زكات حساب كند . مسأله 1933 - چيزى را كه انسان بابت زكات به فقير مى دهد لازم نيست به أو بگويد كه زكات است ، بلكه اگر فقير ، خجالت بكشد ، مستحب است به اسم پيشكش بدهد ولى بايد قصد زكات نمايد . مسأله 1934 - اگر به خيال اينكه كسى فقير است به أو زكات بدهد ، بعد فهميد فقير نبوده ، ، يا از روى ندانستن مسأله به كسى كه مى داند فقير نيست زكات بدهد ، كافى نيست ، پس چنانچه چيزى را كه به أو داده باقي باشد ، بايد از أو بگيرد وبه مستحق بدهد واگر از بين رفته باشد پس اگر كسى كه آن چيز را گرفته مى دانسته زكات است ، انسان بايد عوض آن را از أو بگيرد وبه مستحق بدهد ، واگر نمى دانسته زكات است ، نمى تواند چيزى از أو بگيرد وبايد از مال خودش زكات را به مستحق بدهد .